Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Ένα παιδί μετράει τα άστρα *




Ο Θεός ,είπαν, ήρθε από τον ουρανό αυτό το βράδυ

Κι έσκασε με το κεφάλι πάνω στην άσφαλτο .

Κάποια αυτοκίνητα πέταξαν το κορμί του πιο πέρα,

Τσάκισαν τα κόκαλά του σαν κλαδιά και τα πλευρά

Μείνανε καρφωμένα σαν βελόνες στα φανάρια .



Αγγελούδια κλαίγανε σπαραχτικά πάνω από το σώμα,

Παρθένες κοκκινομάλλες από το λιμάνι έραιναν σιωπηλά

Τον χώρο με κρασί και λέγαν το αίμα του πιείτε πιστοί ,

Καθώς οι φωτογράφοι τράβαγαν με μανία τις στιγμές τους

Και οι σχολιαστές έσκαγαν θλιμμένη μούρη στο γυαλί



Η βροχή ήρθε να ενώσει τη σιωπή μες στο αυτοκίνητό μου,

Ενώ κύλαγαν σαν ύπουλα φίδια οι σταγόνες της στο τζάμι ,

Είδα θαμπά έξω πλήθος μαζεμένο , κάποιοι μόρφαζαν βοήθεια,

Ένας γέροντας ζητιάνος έκανε το σταυρό του τρομαγμένος

Και κάποιος πίσω άρχισε να κορνάρει από συνήθεια .



Ο γιος μου φτιάχνοντας ένα ανθρωπάκι στο παράθυρο

Ρώτησε,τι τρέχει εκεί πέρα και κλαίνε έτσι  μπαμπά,

Δεν ξέρω μικρέ είναι περίεργα τα βράδια αυτά ,

Ένα αστέρι μου λέει λείπει απόψε από κει ψηλά ,

Δύσκολες απορίες, σκέφτομαι,από κάποιον που δεν ζει πια .



Κάποιοι μόρφαζαν από συνήθεια, κάποιος κόρναρε βοήθεια

Ενώ οι σταγόνες κύλαγαν σαν τρομαγμένη σιωπή στο τζάμι …






* Ας με συγχωρέσει ο Λουντέμης για τον τίτλο που του δανείστηκα από το υπέροχο βιβλίο του - Ηλίας Δεσύλλας

10 σχόλια:

  1. ΜΟΝΟ αυτο δεν πίστεψα:

    "Ένας γέροντας ζητιάνος έκανε το σταυρό του τρομαγμένος"

    γιατί παντα ο ΖΗΤΙΑΝΟΣ είναι γνώστης όλης της Αλήθειας... στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο.......


    Σε φιλω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. είναι περίεργα τα βράδια αυτά ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εχουμε ταλεντο ποιητη
    να σκοτωνουμε Θεους και να ανασταινουμε διαβολους...

    δεν ξερω αν ειναι ιση η μοιρασια πια..

    φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ...μμ, παράξενο: ο θεός-αστέρι αυτοκτονεί με την πτώση του...
    Είτε το εννοείς έτσι είτε όχι, έχω την αίσθηση ότι πρόκειται για πεπτωκότα άγγελο (που έχει δηλ. την ψευδαίσθηση ότι είναι Θεός και γι' αυτό σπάει τα μούτρα του!) και αυτή η ποιητική - κινηματογραφική εκδοχή της πτώσης μ' αρέσει πολύ...
    Άλλωστε ο Θεός δεν αυτοκτονεί, γιατί έτσι, έστω και ποιητικά, υπάρχει μηδενισμός και δεν σε θεωρώ με τίποτα μηδενιστή, παρά τη
    φαινομενικά "σκοτεινή" σου ποίηση...

    Α, το ποίημα μου θύμισε κι αυτό
    που μ' αρέσει εξ'ίσου!

    http://www.youtube.com/watch?v=VGYeR4IDYnE&feature=related

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Reflection πόσο αληθινά είναι τα λόγια σου για τον ζητιάνο ..Την καλημέρα μου ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κa-pa για κάτι τέτοια βράδια όμως δεν ζούμε ? με εκτίμηση ,
    Ηλίας Δεσύλλας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλυψώ κι άδικη η μοιρασιά αν είναι , ακόμα πιο άδικη είναι η ίδια η πράξη . Καλή σου μέρα !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Lady Stardust , αστεροσκονη σου άγγιξε την αλήθεια ..:) Δεν είμαι μηδενιστής και φυσικά η πτώση αυτή ήταν πιο πολύ πτώση ενός μικρού προσωπικού θεού του ήρωα στο ποιημα . Πιο πολύ δες το σαν μια απώλεια παρά σαν μια πτώση .
    Ευχαριστώ για το link ! Πολύ καλό !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φίλε μου Χρήστο , τιμή μου να σε έχω αναγνώστη ..
    Πολλές καλημέρες ,
    Ηλίας Δ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή