Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Ίχνος

Το ίχνος σου
σαν μικρό παιδί
πήρα απ’το χέρι

και περπατούσαμε μαζί
στο σούρουπο
δίπλα στη θάλασσα
που τόσο αγαπάς

χαμογελούσαμε
κόντρα στη νύχτα που ερχόταν
θα’ναι μεγάλη;
με ρώτησες

δάκρυσα
νομίζω

όχι
όχι μεγαλύτερη
απ’τον ήλιο της αυγής
που μας περιμένει…


[στην Ε]

απρ2010


Αντώνης Μυκονιάτης

3 σχόλια:

  1. Θα φανώ περίεργη, αλλά πως και αρνήτησε κάποιού άλλου ποιήμα εδώ. Παραδέχομαι ότι εκπέμπει έναν απίστευτο ερωτισμό, αυτό που πολλοί αναζητήσαμε και μερικοί δεν βρήκαμε. Αλλά γιατί;
    Εσύ τι κάνεις;; Όλα καλά;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. γραφει το ιστολογιο στην επικεφαλιδα του...Το αντικειμενο ενασχολησης αυτου του blog ειναι ο κοσμος της λογοτεχνιας.Τα κειμενα που δημοσιευονται μπορει να αφορουν ειτε τον κοσμο της ποιησης ειτε του πεζογραφηματος. ...Άρα..
    Χώρια που ο Αντώνης ειναι καλ΄ς μου φίλος και χα΄ρομαι πάντα να αναρτώ ποιηματα του

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. φίλε μου Ηλία σε ευχαριστώ ιδιαίτερα για την τιμή... να σαι καλά φίλε μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή