Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Οι ποντικοί κάτω στο κελάρι


 



Ο ήλιος βγαίνει σιγά σιγά,
Οι πολυκατοικίες βάφονται χλωμές
Στο νεογέννητο φως του - 
Στέκομαι γυμνός στο παράθυρο
Και κοιτάζω τη νέα μέρα.
Ο καφές στο χέρι μου αχνίζει,
Καθώς αόρατα σωματίδια
Διαπερνούν κατά χιλιάδες
Το σώμα μου.
Βγαλμένα από την αρχή του σκότους
Αφηγούνται την ιστορία τους.
Πώς κάναμε έτσι τον κόσμο μας;


Οι ποντικοί κάτω στο κελάρι
Ξεσκίζουν τη νεκρή γάτα με μανία.
Σκέφτομαι,
Η αλήθεια αυτή είναι Μαρία -
Μια μικρή λάμψη  
Και το σώμα μου αναφλέγεται
Καθώς
Ο ήλιος ανατέλλει σιγά σιγά
Πίσω από τις χλωμές πολιτείες …


3 σχόλια:

  1. ένα σώμα βγαλμένο από την αρχή του σκότους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. έτσι είναι... οι ποντικοί ξεσκίζουν τη νεκρή γάτα...

    μοναδικός!

    την καλησπέρα μου Ηλία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να 'στε καλά για τα σχόλιά σας..Φίλε μου Αντώνη χαθήκαμε αλλά να ξέρεις θα επανορθώσω σύντομα για αυτό !
    Υ.Γ :Να τι παθαίνω όταν σκέφτομαι τις κουβέντες μας ! (βλέπε πιο πάνω :) )
    H.Δεσύλλας

    ΑπάντησηΔιαγραφή