Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Χιονίζει Στο Δωμάτιό Μου...


Ξυπνώ παγωμένος
Χιόνι καλύπτει τα βλέφαρα, τα χείλη μου
-«Είναι τα "σ' αγαπώ", τα "σε μισώ" που είπαμε
Και έγιναν νιφάδες»
Ψιθυρίζει το κορίτσι μου.


Bγαίνω στον εξώστη
Εκατομμύρια λέξεις στροβιλίζονται στο κενό
Κάτω από τα παγωμένα λόγια μας
Ο κόσμος κείτεται νεκρός
Στις ταράτσες των πολυκατοικιών
'Aνθρωποι αυτοπυρπολούνται
Πώς να μεταπηδήσουν σ' έναν καινούργιο κόσμο, πώς;


-«Δες!» αναφωνεί το κορίτσι μου
Ένα ελάφι στη μέση του δωματίου
Μας κοιτάζει ασάλευτο
Μ' ένα άλμα τρυπά τη νύκτα και βγαίνει στο φως.



Larry Cool

1 σχόλιο: