Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Αγάπη


Ξέρεις το θέμα είναι
Ότι σε αγαπώ πολύ
Τόσο που όταν σε αγκαλιάζω
Κάθε βράδυ που κοιμάσαι
Πονάω.
Και δεν πονάω από ζήλεια
Ή κανέναν γαμημένο εγωισμό.
Πονάω από τον φόβο
Μην σε χάσω.
Το τέρας μέσα μου ζει ακόμα
Έστω κι αν κοιμάται.
Το αντίκρισες χτες φευγαλέα.
Ανασαίνει
Και κοιμάται.

4 σχόλια:

  1. πολυ ομορφο Ηλια..
    με αληθεια..!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάθε τέρας...περιμένει μία Πεντάμορφη...

    και Πεντάμορφη είναι αυτή που κερδίζει την καρδιά σου....

    Τα φιλιά μου....ονειρα κάτω από τον ύπνο σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό πιστεύω ότι σημαίνει η αγάπη, όχι εγωισμοί ούτε προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά η ανάγκη να έρχεται πρώτα ο άλλος και ύστερα τα δικά σου θέλω, να φοβάσαι να μην όλο αυτό είναι όνειρο και την αυγή το χάσεις….
    Για άλλη μια φορά έθιξες ζήτημα που «χωράει» πολύ συζήτηση…
    Αυτή τη φορά δεν θα σε πω "υπέροχο" αλλά πραγματικά "γλυκός"...
    Φιλικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αντίθετα απο τους άλλους σχολιαστές νομίζω πως αυτό το ποίημα "παίζει" με την επίγνωση της αναπόφευκτης τάσης για "κτητικότητα" σε σχέση με το αντίθετο ανοιχτό συναίσθημα, την επίγνωση των "αντιφάσεων"..έτσι είναι νομίζω η "πραγματική" αγάπη, μια αντίφαση ανάμεσα στο έχειν και το είναι με το άλλον..που προκάλει πόνο

    ΑπάντησηΔιαγραφή