Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Μόρα


Μέρα που αρχίζει
με μια Μόρα πάνω σου.
Ανοίγεις τα μάτια
και της χαμογελάς θλιμμένα.
Σε φιλάει απαλά
στο ιδρωμένο μέτωπό σου.

Οι εφιάλτες χάνονται
σε μια κούπα σκέτου καφέ.
Ένα στρογγυλό ρολόι
κλαίει στο βάθος μελαγχολικά.
Σφίγγεις την ζωή σου
σε διπλό κόμπο γραβάτας.

Μέρες που αρχίζουν
με μια Μόρα πάνω τους….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου