Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Ήμουν εδώ


Είναι αυτός ο γνώριμος
παιδικός εφιάλτης
που επέστρεψε .
Εγώ να κρατιέμαι
από μια σκεπή
και από κάτω το χάος.
Κι αυτό το σκοτάδι
να με τραβάει
κοντά Του.
Να αγωνίζομαι
πεισματικά
στην δύναμή Του.
Μα στο τέλος να χάνω.

Ποτέ μου
δεν κατάλαβα γιατί
επιμένω να παλεύω.
Αφού η ίδια μου η πτώση
με έβγαζε από
τον εφιάλτη.

Μέρες τώρα
υπάρχει αυτός ο ξένος
στο σπίτι μου.
Mε αγνοεί
και με εξουσιάζει.
Κοιμάται στο κρεβάτι μου,
διαβάζει τα βιβλία μου,
καπνίζει τα τσιγάρα μου.
Προσπάθησα στην αρχή
να τον διώξω.
Αλλά πάντα σερνόμουν
στην γωνιά μου
ματωμένος.
Ηττημένος.

Ο άγγελος που κάποτε
μου μίλαγε γλυκά
πριν κοιμηθώ,
τώρα πίνει κρασί
με τον ξένο.
Γελάει με την κατάντια μου,
φτύνει χολή στα χαλιά μου
στοιχειώνει τα βράδια μου.

Από νωρίς ξεκίνησε πάλι
το γλέντι τους.
Άρχισαν ήδη να πετάνε
τους στίχους μου
στην φωτιά.
Ο ξένος γυρνάει και
μου γελάει.
Άψυχα δικά μου μάτια
και υποταγή.
Αλλά τότε μπροστά μου
ανοίγονται θάλασσες
και ουρανοί.
Κι ένα παιδί
που γράφει στην παραλία.
Σφίγγω το μαχαίρι
πάνω στο στήθος μου.
Ο ξένος με κοιτάει
περιμένοντας.
Του χαμογελάω ήρεμα.

Το παιδί χάνεται,
λίγο πριν σηκωθώ,
λίγο πριν γράψει στην άμμο,
΄΄Ήμουν εδώ.’’


(στον Sailor,τον Δ.Χέρα και τον Ν.Στυλιανού)

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Γράμμα στην Λ.


Αυτό που ήξερα
Φαινόταν ιερό
Και κεντημένο
Στην δική του
Γωνιά.

Τρεις στους τέσσερις
Θα σου πουν όχι.
Τον τελευταίο
Θα τον σταυρώσουν
Στην πλαγιά.

Ψάχνω τις λέξεις
Αυτές τις σωστές
Τις πολύ απλές
Να πουν αυτό
Το αληθινό.

Ακίνητες ωχρές μορφές
Στην βουβή βροχή.
Ένα αόρατο χέρι
Άρχισε ήδη βιαστικά
Την σφαγή.

Ψάχνω τις λέξεις
Αυτές τις σωστές…

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Όταν πέθανε η ποίηση


Πάνε μέρες που έπαψες
Να κλαις
Εκεί κοντά στο παράθυρο.
Η ικεσία στα μάτια σου
Έγινε
Νεκρή αυγή.
Σαν άχαρη σκιά τώρα
Ακολουθείς
Τα βήματά μου.
Δεν σε διώχνω
Γιατί πια
Το ξέρω.
Φεύγεις μόνη σου σιγά σιγά.

΄΄Εδώ κάναμε έρωτα
Πρώτη φορά’’
΄΄Εδώ έκλαψες
Στην αγκαλιά μου’’
΄΄Εδώ η οργή σου
Τελείωσε σε όμορφο χάδι’’


Νυχτερινοί ιδρώτες
Με βγάζουν
Απ’τα όνειρά μου.
Φαίνεται αποκοιμήθηκες πάλι
Στην γωνιά του κρεβατιού.
Ύστατο γλυκό φιλί
Στο μέτωπό σου.
Ύστατο φιλί
Σε σένα…